[...]Τα επιχειρήματα υπέρ της ύπαρξης του Θεού συστηματοποιούνταν για αιώνες από τους θεολόγους, ακόμα και από φιλοσόφους. Τα συγκεκριμένα επιχειρήματα ανήκουν σε δύο κύριες κατηγορίες, στα a priori και στα a posteriori επιχειρήματα.

Τα a posteriori επιχειρήματα που βασίζονται σε επαγωγικούς συλλογισμούς, με τη βοήθεια των οποίων γίνεται συναγωγή λογικού συμπεράσματος από πολλές μερικές κρίσεις, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και τα επιχειρήματα του Θωμά Ακινάτη.

Ενώ στα a priori επιχειρήματα, εκείνα δηλαδή που βασίζονται σε καθαρά αφηρημένους προεμπειρικούς και παραγωγικούς συλλογισμούς, λογισμοί που εκ του γενικού συνάγεται το μερικό, υπάγεται και μεταξύ άλλων το γνωστότερο απο αυτά, το οντολογικό επιχείρημα.[...]

το τελευταίο μέρος

[...]Θα προτιμήσω λοιπόν να αναφερθώ, ακριβώς στην ίδια τη πηγή του χριστιανικού κόσμου και όχι μόνο.Η ακριβέστερα, στον ομφαλό του. Στην ίδια την πρωταρχική αρχή απ’την οποία αναβλύζουν τρεις κύριες θρησκείες’θα αγγίξω το ίδιο το πρόσωπο στο οποίο επιβεβαιώνονται τα πάντα και αναζητώνται απαντήσεις, απ’το οποίο κυλούν όλες οι αξίες που πρεσβεύει η εκκλησία’ θα επικαλεστώ την Ιδέα που εγκυμονεί όλες τις άλλες και στην οποία ζητάμαι παρηγοριά, θα πλησιάσω την ίδια την έννοια απ’την οποία πηγάζει το αξιακό κατεστημένο του σήμερα.Τον Μέγα Αρχιτέκτονα,τον Αλλάχ,τον Αρχικό Κτίστη.

Το Θεό.

Η σφαίρα που περικλείει την λέξη Θεός, είναι αρκετά τεράστια για να σχεδιαστεί στο παρόν άρθρο. Ως εκ τούτου, θα δοθεί χώρος μόνο για τα επιχειρήματα, όσα τουλάχιστον βασίζονται στη λογική, που προσπαθούν δηλαδή να αποδείξουν λογικά την ύπαρξη μιας υπερβατικής οντότητας. Θερμή παράκληση του γράφοντος προς τους αναγνώστες του άρθρου,θα ήταν να μείνουν ανοιχτόμυαλοι, να διακατέχονται από πνεύμα ελεύθερο και να εμψυχώνονται από ψυχρή λογική. Χωρίς καμία διάθεση για κομπορρημμοσύνη, η παραπάνω συμβουλή είναι αναγκαίο μέτρο που θα έπρεπε να εφαρμόζεται ή να λαμβάνει κανείς πριν από κάθε επιθυμία για προβληματισμό,κάθε φιλοσοφικό διάλογο, κάθε διάθεση τελικά για συζήτηση γύρω από το θέμα “Θεός”.[...]

το υπόλοιπο άρθρο

-Φίλε τι γνώμη έχεις για του μπάτσους;

-Δεν λέγονται μπάτσοι, αστυνομικοί λέγονται!

-Φίλε τι λες να κάνουν μόνες τους οι γυναίκες των αστυνομικών όταν αυτοί φυλάνε τις πορείες;

-Εεε, χμμ. Πρέπει να φύγω ξέχασα τον θερμοσίφωνα ανοιχτό…

-Φίλε, αυτή η ζαρντινιέρα έρχεται κατά πάνω σου απειλητικά.

-Αποκλείεται, είμαστε στο ίδιο Τμήμα!

-Φίλε, τι έκανε ο Παπαδόπουλος το ‘67;

-Επανάσταση!

-Φίλε, έμαθες πως ο Πολύδωρας έκοψε τις αυξήσεις στους αστυνομικούς;

-Α, το κάθαρμα…Να κατεβούμε σε πορείες.

-Φίλε, πως σε λένε;

-Με λένε….εεεεε…..Τάκη. Τάκη….χμμμ…εεεεε…..Κάλαχαν

27 Ιούνιος 2008

“Καθημερινή”

“ Πρόστιμο πέντε χιλιάδων ευρώ στην Ελληνική Αστυνομία, επειδή κατά τη διάρκεια του φοιτητικού συλλαλητηρίου στις 22.3.2007 και στην πορεία, που ακολούθησε, λειτουργούσαν οι κάμερες, παρά την απαγόρευση, για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας των οχημάτων και εκείνες, που είναι τοποθετημένες σε πλατείες, επέβαλε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, «οι ελεγκτές της Αρχής διαπίστωσαν ότι, την ημέρα του συλλαλητηρίου, οι κάμερες που είναι τοποθετημένες στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, στον πεζόδρομο της οδού Κοραή και στην συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Αιόλου, λειτουργούσαν και άλλαζαν κατεύθυνση ανάλογα με τη φορά της πορείας».

Στην απόφαση αναφέρεται επίσης, ότι «άλλοι ελεγκτές της Αρχής, οι οποίοι ήταν στην αίθουσα Μέτρων Τάξης στην ΓΑΔΑ, στη Λ. Αλεξάνδρας, διαπίστωσαν ότι από τις κάμερες οι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ παρακολουθούσαν το συλλαλητήριο και την πορεία, παρουσία δύο εισαγγελέων».

Υπενθυμίζεται ότι η Αρχή είχε επιβάλει, το 2006, πρόστιμο ύψους 3.000 ευρώ, στην ΕΛΑΣ, επειδή ελεγκτές της Αρχής διαπίστωσαν ότι οι κάμερες λειτουργούσαν παρά την απαγόρευση. ”

“ O Ε.C.F.P.O. είναι Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Με δράση που απευθύνεται τόσο απέναντι στον Ευρωπαίο πολίτη όσο και απέναντι στον Ευρωπαίο αστυνομικό. Δεν κάνει διαχωρισμούς. Ούτε σε κράτη ούτε σε πολίτες. Συμφωνεί στην ύπαρξη της αστυνομίας – ως θεσμού στα πλαίσια μιας δημοκρατικής κοινωνίας – και αναζητεί τον ρόλο της κάθε φορά καθώς και του πολίτη στα πλαίσια της κοινωνίας που ζει. Και φυσικά την αμφίδρομη επικοινωνία σε όλα τα επίπεδα.Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο πολίτης μπορεί να είναι και αστυνομικός και όχι μέρος 2 συγκρουόμενων κοινοτήτων μέσα στα ίδια σύνορα.

Είναι κατά της λογικής ότι η «αστυνομία δεν έχει φίλους» και από την άλλη «ο πολίτης έχει εχθρό την αστυνομία».

Λογικές που μεγαλώνουν την ένταση και γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από μηχανισμούς που προωθούν πραιτοριανές λογικές, εξουσιαστικά κόμπλεξ, τεχνητές εντάσεις και που στερούν στην κοινωνία την ηρεμία που τόσο χρειάζεται.

Λέμε ΝΑΙ στην Αστυνομία για τον πολίτη.

Λέμε ΟΧΙ στις συνθήκες δημιουργίας Αστυνομικού κράτους.

Μέσα από το Ελληνικό Τμήμα της E.C.F.PΟ. που εκπροσωπούμε θα στηρίξουμε με κάθε μέσο αυτές τις θέσεις στην Ελληνική κοινωνία και σε συνεργασία με τα άλλα εθνικά τμήματα και τον διάλογο, θα προσωρήσουμε στην διόρθωση λογικών καταστάσεων που θίγουν θεσμούς και δημοκρατικά δικαιώματα. Θέλουμε τη βοήθεια όλων προς αυτή τη κατεύθυνση.”   

Γιάννης Βέλλης

Πρόεδρος Ελληνικού Τμήματος

E.C.F.PO.

http://www.ecfpo.gr/main.htm

Ένα site που θα βοηθήσει πιστεύω πολλούς να καταλάβουν τους γύρω τους, μέσω του forum ειδικά. Καλή τη πίστει! 

οι δε αστυνομικοί να καταλάβουν τους “άπλυτους” και τα “κομμούνια”